Καστοριά: Η σπηλιά, ο δράκος και ο θησαυρός…

Καστοριά: Η σπηλιά, ο δράκος και ο θησαυρός…



Διαδώστε το

Το Σπήλαιο του Δράκου, στις όχθες της λίμνης Ορεστιάδας της Καστοριάς και πολύ κοντά στην πόλη, αποτελεί ένα φυσικό μνημείο και έχει γίνει πόλος έλξης για χιλιάδες επισκέπτες. Γύρω από το σπήλαιο, που είναι από τα ωραιότερα στον ελλαδικό χώρο και γενικότερα στην Ευρώπη, υπάρχει ένας θρύλος αβέβαιης προέλευσης, που συνδέει τη σπηλιά με το μυθικό τέρας του οποίου το όνομα φέρει, αλλά και με έναν από τους πιο γνωστούς ήρωες της ελληνικής μυθολογίας, τον Κάστορα.

 

Η παράδοση θέλει την σπηλιά να είναι ένα χρυσορυχείο το οποίο φύλαγε ένας δράκος που έβγαζε από το στόμα του φλόγες και δηλητηριώδεις ατμούς. Το παράδοξο της υπόθεσης είναι ότι το σπήλαιο πρέπει να ήταν άγνωστο μέχρι που ανακαλύφτηκε, το 1940, καθώς δεν υπάρχει η παραμικρή σχετική αναφορά σε γραπτές μαρτυρίες από την Τουρκοκρατία αλλά και από ακόμα παλαιότερες εποχές.

 

Βέβαια, το γεγονός ότι δεν υπάρχουν σχετικές γραπτές μαρτυρίες, δεν σημαίνει ότι κανένας από τους κατοίκους της περιοχής δεν γνώριζε ήδη παλαιότερα την ύπαρξη του σπηλαίου, και ενδεχομένως οι ρίζες της ιστορίας αυτής να χάνονται σε αυτές τις εποχές. Το σίγουρο είναι πάντως ότι ο θρύλος σχετικά με τον δράκο καταγράφτηκε από λαογράφους λίγο μετά την «επίσημη» ανακάλυψη του σπηλαίου.

 

Σύμφωνα με μια τοπική παράδοση, ιδρυτής και πρώτος βασιλιάς της Καστοριάς ήταν ο ιπποδαμαστής Κάστορας, αδερφός του Πολυδεύκη. Οι δυο Διόσκουροι, όπως ονομάζονταν, ήταν γιοι του Δία και αδερφοί της Ωραίας Ελένης, που για χάρη της ξέσπασε ο Τρωικός Πόλεμος.


Η πάλη με το θηρίο

 

Κάποια στιγμή λοιπόν, που ο Κάστορας φιλοξενούσε στην πόλη του τον αδερφό του, τον Πολυδεύκη, στον οποίο αποκάλυψε την ύπαρξη του σπηλαίου. Καθώς όμως ζούσε μέσα σε αυτό ένας άγριος δράκοντας, που έβγαζε φωτιές από το στόμα του, δεν ήταν δυνατό για τους άντρες να μπούνε μέσα στην σπηλιά. Τότε ο βασιλιάς υποσχέθηκε πλούσια δώρα σε αυτόν που θα σκότωνε το δράκο.

 

Παρουσιάστηκε ένας νέος, ο οποίος δήλωσε πρόθυμος να αναμετρηθεί με το θεριό. Μπήκε στη σπηλιά, και ακολούθησε άγρια πάλη με το δράκο. Ο νεαρός κατάφερε κάποια στιγμή να το χτυπήσει με το κοντάρι του και το σκότωσε, και το σώμα του δράκου άρχισε να πλέει στη λίμνη, ορατό σε όλους.


Το χρυσάφι

 

Όλοι οι παρευρισκόμενοι χάρηκαν και ευχαρίστησαν τους θεούς, και στη συνέχεια μπήκαν επιτέλους μέσα στην σπηλιά με αναμμένους δαυλούς και εισχώρησαν στα βάθη της με σκυφτά τα κεφάλια τους για να μη χτυπήσουν στους σταλακτίτες. Το σπήλαιο όμως ήταν πολύ μεγάλο και η ατμόσφαιρα άρχισε να γίνεται πνιγερή εξαιτίας της έλλειψης οξυγόνου. Κάποια στιγμή, οι δάδες έσβησαν…

 

Βυθίστηκαν όπως ήταν σε πυκνό σκοτάδι, οι άντρες άκουσαν τότε μιαν απόκοσμη φωνή να τους λέει: «Εκείνος που θα σκύψει να πάρει μια χούφτα της λάσπης που πατάει δεν θα το μετανιώσει». Κάποιοι από τους πιο θαρραλέους έσκυψαν, πήραν λάσπη και γέμισαν τους κόρφους τους. Οι περισσότεροι όμως φοβήθηκαν και δεν τόλμησαν να πάρουν. Όταν τελικά βγήκαν οι άντρες στο φως του ηλίου, εκείνοι που κρατούσαν τη λάσπη είδαν με έκπληξη πως κρατούσαν υγρή χρυσόσκονη…

Σχόλια


« Επιστροφή

Άλλα άρθρα...

Πρώτο θέμα