Αγία Κόρη: Κυνηγημένη από τον… Αλή Πασά

Αγία Κόρη: Κυνηγημένη από τον… Αλή Πασά



Διαδώστε το

Κοντά στην Βροντού Πιερίας, στους πρόποδες του Ολύμπου, υπάρχει ένα μικρό εκκλησάκι που ονομάζεται Αγία Κόρη. Η Αγία Κόρη δεν είναι επίσημη αγία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, στη συνείδηση των κατοίκων όμως έχει καθιερωθεί ως τέτοια και στην εκκλησία που φέρει το όνομά της τελείται κανονικά η λειτουργία από τον ιερωμένο του χωριού Βροντού.

Γύρω από την Αγία Κόρη έχουν δημιουργηθεί αρκετοί θρύλοι που έχουν τις ρίζες τους στην εποχή της Τουρκοκρατίας. Οι διάφορες παραδόσεις αλληλοσυγκρούονται και είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσει κάποια σε βάρος της άλλης. Ωστόσο, ο πυρήνας των παραδόσεων είναι πάντα ο ίδιος, με αποτέλεσμα να μπορεί να μπορεί να «σκιαγραφηθεί» κατά κάποιον τρόπο η «ιστορία» της.

Σύμφωνα με την παράδοση των κατοίκων της περιοχής Βροντού, η Αγία Κόρη (το όνομά της δεν έγινε γνωστό, γι αυτό οι κάτοικοι της περιοχής την ονόμασαν αγία κόρη, που σημαίνει άγιο κορίτσι) καταγόταν από τα Ζαγοροχώρια ή από κάποιο άλλο χωριό των Ιωαννίνων. Επειδή ήταν πάρα πολύ όμορφη, προκάλεσε το ενδιαφέρον ενός Τούρκου αγά (ή πασά, ή, σύμφωνα με μια άλλη παράδοση, του ίδιου του Αλή Πασά), που ήθελε να την πάρει στο χαρέμι του. Εκείνη όμως δεν ήθελε, και ο Τούρκος έστειλε τους υπηρέτες του να τη φέρουν με το ζόρι. Η κοπέλα ενημερώθηκε όμως για τις προθέσεις του και το έσκασε, παίρνοντας μαζί της μια εικόνα της Παναγίας. Το βράδυ περπατούσε μέσα στα βουνά και την ημέρα κρυβόταν. Μετά από πολλές ταλαιπωρίες έφτασε στον Όλυμπο και εκεί βρήκε καταφύγιο στην παλαιά Βρόντου, κοντά στο εξωκκλήσι της Αγίας Τριάδος. Μεταξύ Βροντούς και μερικών της Ηπείρου υπήρχε τότε επικοινωνία, γιατί κάτοικοι χωριών της περιοχής πηγαινοέρχονταν και δούλευαν στον Όλυμπο ως ξυλοκόποι. Δεν είναι δηλαδή παράδοξο να έφτασε εκεί με τη βοήθεια και συνοδεία ξυλοκόπων.

Είναι άγνωστο πόσον καιρό κάθισε. Οι άνθρωποι του πασά (ή αγά) κατασκόπευαν τα πάντα και πληροφόρησαν τον αφέντη τους ότι βρισκόταν κρυμμένη στη Βροντού, με αποτέλεσμα να στείλει ανθρώπους του για να την πιάσουν. Κυνηγημένη από τους Τούρκους, η κοπέλα έφυγε στο τελευταίο της καταφύγιο, στη βαθιά χαράδρα, όπου πέθανε από τις κακουχίες και τις στερήσεις. Μετά από καιρό οι κάτοικοι τη βρήκαν νεκρή μέσα στη ρεματιά, στον τόπο όπου σήμερα είναι το εκκλησάκι της, και την έθαψαν στο ίδιο σημείο. Από τότε άρχισαν να επισκέπτονται το προσκυνητάρι της. Με τον καιρό η αγία Κόρη αναγνωρίστηκε ως αγία στη συνείδηση όλων των κατοίκων.

Μια άλλη εκδοχή της ιστορίας, αναφέρει ότι η κοπέλα, μόλις άκουσε τα σκυλιά των Τούρκων να πλησιάζουν, κρύφτηκε στην κουφάλα ενός δέντρου και άρχισε να προσεύχεται, ζητώντας την βοήθεια της Παναγίας για να μην πέσει στα χέρια των Τούρκων. Οι προσευχές της εισακούστηκαν και ο κορμός έκλεισε γύρω της. (Σύμφωνα με μια ακόμα παραλλαγή του θρύλου, άνοιξε μετά την προσευχή της μια πέτρα, δημιουργήθηκε σπηλιά, το κορίτσι μπήκε μέσα και η πέτρα έκλεισε ξανά πίσω της.) Οι Τούρκοι δεν τη βρήκαν και γύρισαν πίσω άπραγοι για να αναφέρουν στον αφέντη τους ότι τα ίχνη της κοπέλας χάθηκαν και ότι αυτή μάλλον θα έπεσε σε κάποια από τις χαράδρες και σκοτώθηκε.

Ποτέ κανείς δεν έμαθε τη απέγινε το κορίτσι. Αρκετά χρόνια αργότερα όμως, ένας υλοτόμος βρήκε μέσα σε ένα δέντρο που έκοβε ένα γυναικείο σκελετό, ενώ από το κομμένο δέντρο άρχισε να αναβλύζει αγιασμός. Τότε οι κάτοικοι που θυμόντουσαν την κοπέλα συνδύασαν το εύρημα αυτό με την ιστορία της και έχτισαν στη μνήμη της ένα εκκλησάκι γύρω από το δέντρο στο οποίο βρέθηκε ο σκελετός. Επειδή κανείς δεν ήξερε το όνομα της, ονόμασαν το εκκλησάκι Αγία Κόρη.

Η μνήμη της γιορτάζεται την ημέρα της Αγίας Τριάδας και είναι ιδιαίτερα αγαπητή στους κατοίκους των κοντινών χωριών. Λέγεται ότι το αγίασμά της είναι θαυματουργό και υπάρχουν πολλές «μαρτυρίες» για θαύματα που έχουν συμβεί κατά καιρούς και για θεραπείες ψυχικών και σωματικών ασθενειών…

Σχόλια


« Επιστροφή

Άλλα άρθρα...

Πρώτο θέμα