Το έθιμο της γουρουνοχαράς

Το έθιμο της γουρουνοχαράς



Διαδώστε το

Η γουρουνοχαρά είναι ένα αρκετά παλιό έθιμο που αναβιώνει στη Θεσσαλία και σε κάποιες περιοχές της Μακεδονίας, το οποίο όμως σήμερα ελάχιστοι γνωρίζουν. Το έθιμο, που αναβιώνει συνήθως τη δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων ή στις 27 Δεκεμβρίου (σε ορισμένες περιοχές όμως λίγες μέρες πριν από τα Χριστούγεννα) το έφεραν πρόσφυγες από την Ανατολική Ρωμυλία, όπου ήταν από τα πιο σημαντικά έθιμα και αντιμετωπιζόταν ως τελετουργία.

 

Τα χρόνια της προσφυγιάς και της εγκατάστασης στην νέα πατρίδα ήταν πολύ δύσκολα. Το πρώτο τους μέλημα ήταν η εξασφάλιση της τροφής και της ενδυμασίας για όλη την χρονιά. Για το λόγο αυτό, οι πρόσφυγες έτρεφαν και φρόντιζαν όλο τον χρόνο ένα γουρούνι. Μόλις έφτανε η παραμονή των Χριστουγέννων, οι άνδρες της οικογένειας έσφαζαν το γουρούνι και στην συνέχεια άνοιγαν στο χώμα μια γούρνα και με τις κληματόβεργες άναβαν φωτιά για να καψαλίσουν το ζώο.

 

Στη διάρκεια της σφαγής, οι γυναίκες έβραζαν το νερό που θα χρησιμοποιούσαν αργότερα για το πλύσιμο του ζώου και τραγουδούσαν όλες μαζί τα παραδοσιακά κάλαντα των Χριστουγέννων. Στην συνέχεια, οι άνδρες έβαζαν το γουρούνι σε ένα είδος σχάρας πάνω στην φωτιά και το καψάλιζαν ώστε να καούν όλες οι τρίχες του. Αφού καψαλίζονταν καλά, το τοποθετούσαν πάνω σε μια μεγάλη τάβλα, το έξυναν και το έπλεναν για να φύγουν τα καμένα και να είναι έτοιμο για τον τεμαχισμό.

 

Ένα από τα έθιμα που είχαν οι μεγάλοι στην οικογένεια ήταν να ανεβάζουν τα μικρά παιδιά στην πλάτη του σφαγμένου και καψαλισμένου ζώου προκειμένου να… μεγαλώσουν και να σταματήσουν να κατουρούν στον ύπνο τους!

 

Τελειώνοντας αυτή η διαδικασία, ερχόταν η σειρά του τεμαχισμού του κρέατος, ο οποίος γίνονταν με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε κάθε μέρος του ζώου να αξιοποιηθεί ανάλογα. Το δέρμα του χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή τσαρουχιών, τα «γουρουνοτσάρουχα», όπως τα ονόμαζαν. Το κρέας του μαγειρεύονταν από τις γυναίκες με διάφορους τρόπους έτσι ώστε να μπορεί να διατηρηθεί όσο γίνεται περισσότερο, εξασφαλίζοντας την τροφή της οικογένειας για όλο σχεδόν τον χρόνο. Στη διάρκεια της όλης διαδικασίας, τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας χόρευαν, γλεντούσαν, έτρωγαν και έπιναν.

Σχόλια


« Επιστροφή

Άλλα άρθρα...

Πρώτο θέμα