Χορτιάτης: Ιδανικός για πεζοπορία

Χορτιάτης: Ιδανικός για πεζοπορία



Διαδώστε το

Το όρος Χορτιάτης δεν απέχει ούτε 20 χιλιόμετρα από το κέντρο της Θεσσαλονίκης, όμως οι επισκέπτες του δεν αντιλαμβάνονται σε καμία περίπτωση ότι βρίσκονται στις παρυφές μιας σύγχρονης μεγαλούπολης! Όχι μόνο για τους Θεσσαλονικείς αλλά για όλους όσοι αγαπούν το βουνό και τη φύση, παρέχει την ευκαιρία μιας μικρής απόδρασης και εξόρμησης στην εξοχή.

 

Πάρτε λοιπόν, τα καλαθάκια και την παρεούλα σας και ξεχυθείτε για πεζοπορία στα μονοπάτια του Χορτιάτη μέσα στο δάσος, μαζεύοντας κάστανα και άγρια βατόμουρα…

 

Στην αρχαιότητα ο Χορτιάτης ονομαζόταν Κισσός. Στους πρόποδες του βουνού βρισκόταν η ομώνυμη πόλη, που σύμφωνα με τον Στράβωνα έχτισε ο μυθικός βασιλιάς της Θράκης Κισσεύς. Η πόλη έδωσε το όνομα στο βουνό που ήταν σκεπασμένο από πυκνά δάση και γεμάτο άγρια θηρία. Στους μακεδονικούς χρόνους, το 315 π. Χ. ο Κάσσανδρος κατέστρεψε τον Κισσό για να χτίσει τη Θεσσαλονίκη, (αρχ. Θέρμη - Θερμαϊκός Κόλπος), που πήρε το όνομά της από την αδερφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

 

Στα βυζαντινά χρόνια πιθανόν υπήρχε μοναστήρι στους πρόποδες, επονομαζόμενο του Χορταίτη ή Χορταΐτη, το οποίο «βάφτισε» και το όρος. Λογικό επακόλουθο ήταν και η παράφραση του τοπωνυμίου μέχρι τη σύγχρονη εποχή, και το βουνό ονομάζεται πλέον Χορτιάτης. Το αρχαίο όνομα Κισσός παρέμεινε ως επίσημη ονομασία της κορυφής (1.201 μέτρα).


Το καταφύγιο

 

Τις τελευταίες δεκαετίες, ο Χορτιάτης, κατάφερε να φέρει τον κόσμο της Θεσσαλονίκης σε  επαφή με το βουνό χωρίς να τον τρομάξει, με την ευκολία που παρουσιάζει στην ανάβασή του. Η πορεία στα μονοπάτια της φύσης δεν είναι ούτε κουραστική, ούτε και επικίνδυνη.  Απολαύστε τη διαδρομή σας στο δάσος, αφήνοντας το αυτοκίνητο στη θέση «Κεραίες», χαρείτε τη διαδρομή χωρίς να βιάζεστε και σεβαστείτε αυτό που τόσο γενναιόδωρα σας δίνει η φύση…

 

Στην μαγευτική θέση «Κερασιές» (υψόμετρο 1.008 μέτρα), χτίστηκε το 1938 η πρώτη ορειβατική καλύβα του ΣΕΟ και το 1957 το σημερινό καταφύγιο, 200 μέτρα κάτω από την κορυφή και μιάμιση ώρα περίπου από την αρχή του μονοπατιού (600 μέτρα υψόμετρο), που συνδέει το χωριό του Χορτιάτη με την κορυφή. Μπορείτε όμως να φτάσετε και με αυτοκίνητο. Στο εσωτερικό του καταφυγίου, το κεντρικό τζάκι θα σας ζεστάνει, και στα μοναστηριακά τραπέζια του  θα γευτείτε ζεστή φασολάδα και ψητό λουκάνικο με άφθονο τσίπουρο. Και αν σας αρέσουν οι αμπελοφιλοσοφίες και οι ιστορίες  βουνού, τότε έχετε τη δυνατότητα να διανυκτερεύσετε στον ξενώνα δίπλα στις ιστορικές φωτογραφίες του καταφυγίου.

 

Το καταφύγιο είναι ανοιχτό από Σάββατο πρωί με Κυριακή απόγευμα. Υπάρχει πάντως και η δυνατότητα διανυκτέρευσης και τις υπόλοιπες μέρες, κατόπιν όμως συνεννόησης. Τηλ. επικοινωνίας: 6991/000.030, 6936/863.488.


Η κωμόπολη

 

Σε υψόμετρο 550 μέτρων, βρίσκεται η κωμόπολη του Χορτιάτη. Η κωμόπολη, στην οποία σήμερα ζουν περίπου 5.000 κάτοικοι, γνώρισε ένα πραγματικό ολοκαύτωμα όταν στις 2 Σεπτεμβρίου 1944 οι Γερμανοί το έκαψαν  και σκότωσαν 149 κατοίκους. Πολλούς από αυτούς τους έκαψαν ζωντανούς στον φούρνο Γκουραμάνη. Στην κεντρική πλατεία υπάρχει ένα μνημείο αφιερωμένο στα θύματα αυτής της θηριωδίας.

 

Η παραγωγή πάγου ήταν ένα αρχαίο προσοδοφόρο επάγγελμα για τους Χορτιατινούς. Επέζησε μέχρι την δεκαετία του 1950, ενώ το μονοπάτι που οδηγεί από τη κωμόπολη στο καταφύγιο του ΣΕΟ ονομάζεται και «μονοπάτι των παγοποιών». Ο πάγος, πολύτιμο προϊόν για τους Θεσσαλονικείς τους καλοκαιρινούς μήνες, δημιουργούνταν τον χειμώνα και διατηρούνταν σε λάκκους που υπάρχουν σε σημεία του βουνού που δεν τα βλέπει ο ήλιος.

 

Η Θεσσαλονίκη διέθετε υπόγεια νερά, που αρχικά επαρκούσαν για την κάλυψη των αναγκών των κατοίκων της. Στη ρωμαϊκή εποχή όμως, η κατάσταση άλλαξε. Η αύξηση του πληθυσμού και η παράλληλη κατασκευή δημόσιων λουτρών, δημιούργησαν μεγαλύτερες απαιτήσεις, οι οποίες οδήγησαν στην αναζήτηση νέων λύσεων, όπως η υδροδότηση από τον Χορτιάτη. Το Ρωμαϊκό Υδραγωγείο μετέφερε το πολύτιμο νερό από τις πηγές του Χορτιάτη στην Θεσσαλονίκη, συνέδεε το βουνό με την πόλη, με την υδατογέφυρα στην είσοδο του χωριού. Πρόκειται για ένα μνημείο που αποτελεί το μοναδικό σωζόμενο στο είδος του στην Κεντρική Μακεδονία.

Σχόλια


« Επιστροφή

Άλλα άρθρα...

Πρώτο θέμα